Als Nederlandse heb ik fietsen natuurlijk met de paplepel ingegoten gekregen. Van jongs af aan ben ik aan de hand van mijn ouders mee de weg opgenomen op de fiets en heb ik – zonder me daar echt bewust van te zijn geweest – al doende van hen geleerd hoe ik me in het verkeer als fietser diende te gedragen. Dat bewustzijn kwam pas nadat ik in 2011 naar België verhuisde waar ik met mijn kinderen op de fiets de weg opging.

Steeds vaker kreeg ik te horen dat mensen verbaasd waren dat ik me überhaupt met de fiets in het Belgische verkeer durfde te wagen, laat staan dat ik mijn kinderen daaraan blootstelde. Dit heeft me aan het denken gezet, want hoewel ik keer op keer van anderen hoorde over ‘die rotautomobilisten’ die het zo gevaarlijk maken voor fietsers, komt dat totaal niet overeen met mijn eigen ervaringen op de fiets. Wel zag en zie ik regelmatig fietsers capriolen uithalen waarvan ik me afvraag of ze er wellicht op uit zijn om onder die auto terecht te komen. Ook zie ik fietsers regelmatig onnadenkend bepaalde keuzes maken (zoals andere fietsers rechts inhalen of fietsen met het verkeer mee op een smalle strook bedoeld voor de fietsers tegen het verkeer in) die mij als medefietser juist in gevaar brengen.

Dit heeft mij aan het denken gezet over wat ik dan precies doe wat kennelijk zo anders is dan wat anderen doen op de fiets en na veel plussen en minnen, toevoegingen en schrappingen ben ik tot 8 gouden regels gekomen die fietsers in het verkeer zouden moeten respecteren om veiliger van A naar B te geraken. Ik pretendeer niet dat ik tot volledig nieuwe inzichten ben gekomen, maar kennelijk zijn we ofwel collectief vergeten waar het om draait ofwel is ons dat nooit fatsoenlijk aangeleerd.

Veel Belgen willen ook nog wel eens roepen dat het in Nederland allemaal zoveel beter is geregeld en dat daar bijvoorbeeld de infrastructuur wel op punt is. Daar hebben ze een punt en ik heb zelf ook lange tijd gedacht dat mijn verhaal enkel in België waardevol zou zijn, omdat het in Nederland natuurlijk allemaal vanzelfsprekend is. Maar bijgaand artikel maakte mij duidelijk dat het zelfs in Nederland wellicht geen slecht idee is om weer eens met de neus op de fietsfeiten gedrukt te worden.

Ik ben ervan overtuigd dat wij als fietsers onze eigen veiligheid in het verkeer voor meer dan 95% in eigen hand hebben, maar het begint wel bij onszelf. Dat is ook logisch, want wij fietsers hebben meer op het spel staan dan een auto (busje, bus, tractor of vrachtwagen). Zoals ik vanaf het prille begin van hun fietscarrière op regelmatige basis aan mijn kinderen vraag: Als het misgaat tussen auto en fiets, wie wint er dan, jij of de auto? De auto. De auto wint altijd, dus het is mijn belangrijkste taak als fietser om ervoor te zorgen dat ik er niet onder kom. Mij niet gezien dat ik die verantwoordelijkheid uit handen geef.

https://www.ed.nl/extra/minder-doden-in-het-verkeer-is-vooral-een-kwestie-van-gedrag~aa0a446c/